Pamamaalam
Sunday, August 20, 2006
Sunday, August 20, 2006
Bad trip talaga! Ang bilis ng mga pangyayari. Noon lang August 8, ganap na 3:04 ng hapon(imbento lang yung time) nang batiin ako ni Sir Alvin ng Happy Birthday.
COMPLETE DIALOGUE: (UNCUT)
Sir Alvin: O talaga birthday mo? Happy Birthday!
Ako: Wow sir! thank you po! *kilig*
Oo! Ganung-ganon! Ang saya, nakumpleto yung birthday ko dahil doon. Kamusta naman yon?! Pero sadyang malupit ang tadhana. Makalipas lana ang 9 days pagkatapos ng birthday ko ay nagpaalam na sya sa klase namin! Huhu! Huwag kang mag-alala buhay pa sya! Over-load lang kasi yung mga klaseng tinuturuan nya at kailangan nyang igive-up ang isa at sa kasawiang palad ay kami na nga iyon. Walang choicekailangan kinailangan niyang iwan yung section na paborito nya dahil sa pagiging mabait sa masunurin (at uto-uto) na mga mag-aaral. (Kami po yung section na yun po.)
Ang lungkot talaga. Isispin mo yung sigawan na naririnig mo kapag may MuzikLaban, ganon kami kalakas nagsisigaw ng "Sir!" nung dumating yung bagong prof at iwan nya kami, paulit-ulit. Pero kung ganoon kasaya yng MuzikLaban ganon naman kami kalungkot, SOBRA! Para kaming namatayan. Pati na rin yung mga "kuya" sa klase namin na hindi namin inaasahan e nakisimpatya rin sa pag-alis ni sir.
Malungkot kasi nawalan kami ng kaibigan(feeling close kay sir). Malungkot kasi wala nang pagnanasaan pa ang kababaihan ng section namin. Isang malaking kawalan si Sir dahil crush namin sya(oo pati yung mga lalaki). Malungkot kasi kung kelan nasisiyahan na kaming lahat sa samahan na binuo namin saka pa sya kailangan umalis. Sana lahat ng prof kagaya nya. Sana lahat ng klase kagaya ng sa kanya; yung sisipagin kang pumasok at hindi ka nagkakaroon ng madalasang internal hemorrhage sa mga lesson.
Sir Alvin maraming salamat po dahil sa masayang samahaan na nabuo mo kasama ang klase namin. Thank you po talaga! Salamat din po sa birthday greeting. Na-appreciate ko po talaga. Ikaw lang ang prof na bumati sa kin noon.
Tama na naiiyak na ko!!!
P.S.
Dear Papa Jesus, Mama Mary and St. Joseph,
Sana pohuwag mabasa to ni Sir Alvin.
COMPLETE DIALOGUE: (UNCUT)
Sir Alvin: O talaga birthday mo? Happy Birthday!
Ako: Wow sir! thank you po! *kilig*
Oo! Ganung-ganon! Ang saya, nakumpleto yung birthday ko dahil doon. Kamusta naman yon?! Pero sadyang malupit ang tadhana. Makalipas lana ang 9 days pagkatapos ng birthday ko ay nagpaalam na sya sa klase namin! Huhu! Huwag kang mag-alala buhay pa sya! Over-load lang kasi yung mga klaseng tinuturuan nya at kailangan nyang igive-up ang isa at sa kasawiang palad ay kami na nga iyon. Walang choice
Ang lungkot talaga. Isispin mo yung sigawan na naririnig mo kapag may MuzikLaban, ganon kami kalakas nagsisigaw ng "Sir!" nung dumating yung bagong prof at iwan nya kami, paulit-ulit. Pero kung ganoon kasaya yng MuzikLaban ganon naman kami kalungkot, SOBRA! Para kaming namatayan. Pati na rin yung mga "kuya" sa klase namin na hindi namin inaasahan e nakisimpatya rin sa pag-alis ni sir.
Malungkot kasi nawalan kami ng kaibigan(feeling close kay sir). Malungkot kasi wala nang pagnanasaan pa ang kababaihan ng section namin. Isang malaking kawalan si Sir dahil crush namin sya(oo pati yung mga lalaki). Malungkot kasi kung kelan nasisiyahan na kaming lahat sa samahan na binuo namin saka pa sya kailangan umalis. Sana lahat ng prof kagaya nya. Sana lahat ng klase kagaya ng sa kanya; yung sisipagin kang pumasok at hindi ka nagkakaroon ng madalasang internal hemorrhage sa mga lesson.
Sir Alvin maraming salamat po dahil sa masayang samahaan na nabuo mo kasama ang klase namin. Thank you po talaga! Salamat din po sa birthday greeting. Na-appreciate ko po talaga. Ikaw lang ang prof na bumati sa kin noon.
Tama na naiiyak na ko!!!
P.S.
Dear Papa Jesus, Mama Mary and St. Joseph,
Sana po
Posted by LoRiE at 6:22 AM
colours fill my life with wonders ¢¾
colours fill my life with wonders ¢¾
