It's always so hard whenever the one you love doesn't even seem to notice you. If I was missing him before, it's nothing compared to what I'm feeling right now. I'm longing for him, I'm longing for his love, and only with that I believe, I can truly feel better. But instead, I'm feeling worse. Now I'm hurting, aching, and worst I'm dying inside.
I die everytime I see him happy with somebody else, especially when that somebody else is a friend whom I truly care for. I'm hurt whenever he'd touch her face, when he wouldn't even reach out for my hand. I'm hurt whenever he'd talk to her tenderly when all that he could offer me is a simple hello. I'm hurt when he'd easily see her in a sea of faces when all this time I was beside him, always waiting.
Love can be a dreadful cause of death. If this is how painful dying is, I wish I'd die quickly than suffer all this pain. I'd rather die than live without him...
Labels: hurting, love
Posted by LoRiE at 4:04 AM
colours fill my life with wonders ¢¾
Exhibit A:
Name: Lorinel A.D.
Nickname: Lorie, Lei, L
Date of Birth: Leo 8, 19Rabbit
Age: You do the math
Nyikes! Birthday ko na!!! Hehe grabe ang tanda ko na. Nakakatawang isipin na parang kelan lang yung para pa kong sakiting loner na bata, tapos eto ngayon halos matapos na ko ng college... Wawawiwow talaga! Nakakatuwa ring isipin na sobrang swerte ko pala talaga sa mga kaibigan ko dahil surprised(?) talaga ako sa hinanda nila kahapon. Kaya guys para sa inyo ang post na to. Originally kasi dapat wishlist ko ang ipo-post ko sa araw na to e, pero dahil mahal ko kayo kaya para sa inyo to...
Unang-una thank you sa mga sponsors ko na- este di pala ito ang tamang time para dun. Hehe. Seryoso na talaga. Thank you talaga sa lahat ng kaibigan ko. Kung di dahil sa inyo wala akong handa. Salamat talaga kay ate Yeye na nagluto pa talaga ng food for the party. Salamat din sa kanya at may camera kami sa event na yun. Wahaha. Thank you din sa regalo mong baso. Hehe alam ko na ngayon na pagkatapos kainin nung sandamakmak mong chocolate e kailangan kong uminom ng isang galong tubig.
Thank you din kay Chynx na totoo naman talagang 4 years ko nang nakakasama tuwing birthday ko, samantalang ako ni isang birthday nya di ko man lang napuntahan. Yung kaisa-isahang birthday na ci-nelebrate nya dito sa Manila di ko pa napuntahan. Wala talaga kong kwentang kaibigan. Dapat sa kin tinatakwil. Pero patapusin mo muna ko ng post ko. Ok? Thank you din sa regalo mo, paninindigan ko na talagang "L" na ang nickname ko. HEHEHE.
Kay Vanessa na nahuli ko sa SM, Kung di dahil sa'yo di ko mabibisto na may party sila para sakin. Haha. Grabe pala sila mag-panic noh? Salamat 'tol sa inspirasyon sa pag-aaral. God Bless.
Salamat din kay Rachelle at sa regalo nyang baunan. Feeling ko talaga na-awa lang 'tong mga 'to sakin kasi mukang basura yung baunan ko ng tubig. Thank you talaga guys.
Thank you kay Joevic kasi nag-type sya nung project namin. Hehe. Atsaka salamat dahil iniwan nya kami dun para makipag-date sa dentista nya. Good Luck 'tol!
Salamat kay Donald na ano, ano nga ba? A basta salamat. Salamat sa paghintay ng jeep kasama ko. Grabe laking tulong!
Kay Em na tumulong kay Yeye na magdala ng handa. Hehe. Salamat.
At kay Alex na bibili ng RJ45 ko. Thank you talaga sa makabagbag damdaming message mo sa kin.
Salamat din kila JM, JP at Marissa kahit di kayo nakapunta mahal ko pa rin kayo basta ibigay nyo yun ragalo nyo.
Atsaka salamat di sa ate ni Chynx na nag-print ng banner ko. Ayun nakasabit ngayon sa kwarto ko.
Thank you talaga. Di nyo lang alam kung gaano ko kasaya na naging kaibigan ko kayo. Love you guys!!!
Peace! Love you guys!Labels: birthday
Posted by LoRiE at 1:05 AM
colours fill my life with wonders ¢¾